24/12/2018 12:35

Μια αληθινή Χριστουγεννιάτικη ιστορία…
(or else πως μπορούν να συμβούν μικρά θαύματα όπως να βρει η Ισμήνη το ρυθμό της)

Ντριννννν (χτυπά το τηλέφωνο)

Καλημέρα σας, θα θέλαμε να έρθουμε να τραγουδήσουμε στα παιδιά της κλινικής. Έχουμε ένα γκρουπ και παίζουμε μουσική στον ελεύθερο χρόνο μας… μου λέει μια φωνή . Είναι η Αγγελική Μάλαγα Διευθυντής, προϊσταμένη και το event πολύ γρήγορα (και εύκολα) προγραμματίστηκε για την περασμένη Παρασκευή.

Η Αγγελική και ο Βασίλης ήρθαν φορώντας κόκκινα σκουφιά αλλά κυρίως φορώντας ζεστά χαμόγελα. Η μικρή σκηνή στήθηκε δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, στο διάδρομο της Γ΄ Παιδιατρικής. Η προϊσταμένη και κάποιες νοσηλεύτριες προτρέπουν γονείς και παιδιά (αυτά τουλάχιστον που μπορούν να μετακινηθούν) να βγουν στο διάδρομο.
Στην αρχή ένα δύο διστακτικά παιδιά. Ένα κοριτσάκι ούτε 4 χρονών με πονεμένη φατσούλα και μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια που κρατούσε το χέρι από το οποίο μόλις είχε βγει ο ορός, ας την πούμε Μαρία και ένα μεγαλύτερο κορίτσι μέσα στην άρνηση… ας την πούμε Ισμήνη
«θα τραγουδήσεις μαζί μας ;» (τη ρωτά η Αγγελική την Ισμήνη)
ΟΧΙ! Απαντά
«θα μας βοηθήσεις;»
ΟΧΙ!
«θα χορέψουμε;» (η Αγγελική είναι επίμονη)
ΟΧΙ! Δεν έχω ρυθμό (οχιά σκέφτομαι να πω αλλά το καταπίνω ?)
Η Αγγελική ξεκινά να τραγουδά χριστουγεννιάτικα τραγούδια κι ο Βασίλης τη συνοδεύει με μια κιθάρα.
ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΙ!!!!
Ρυθμός, ωραία φωνή και κίνηση και κυρίως χαμογελαστά μάτια. Και σε λίγα λεπτά αρχίζουν μικρά μικρά θαύματα στο διάδρομο της κλινικής. Ένα ένα ξεπροβάλλουν παιδιά από τους θαλάμους τους και πλησιάζουν το μικρό πάρτυ. Καθένα παίρνει και φορά ένα κόκκινο σκουφί (εναλλακτικά μία στέκα). Ένα μεγαλύτερο χλωμό αγόρι έρχεται στην παρέα μαζί με τον πατέρα του. Αρχίζουν να σιγοτραγουδούν και να χορεύουν. Ακόμα και οι γιατροί (είναι και μέρα εφημερίας!) ανάμεσα στο πέρασμά τους από τους θαλάμους κοντοστέκονται για λίγο. Η Ισμήνη ζητά ένα τρίγωνο και γίνεται μέλος του γκρουπ. Μια μητέρα κρατώντας στα πόδια της το παιδί της που είναι ανήμπορο να περπατήσει του σιγοτραγουδά ψιθυριστά. Μια εκπαιδευόμενη νοσηλεύτρια ζητά ένα Μαραβέγια και γίνεται μεγαλύτερο το κέφι. Η Ισμήνη (που όπως αποδεικνύεται ΕΧΕΙ ρυθμό) και η Μαρία αρχίζουν να χορεύουν!!! Ένας πατέρας κρατώντας αγκαλιά το άρρωστο μωρό του βγαίνει από το 502, και το νανουρίζει στους ρυθμούς των τραγουδιών.
Άλλοι θα προλάβουν να γυρίσουν για Χριστούγεννα στη ζεστασιά του σπιτιού τους, κάποιοι θα περάσουν τις γιορτές στο νοσοκομείο . ΟΛΟΙ τους όμως για μερικές στιγμές έχουν ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη και στην καρδιά τους.

Η γιορτή κοντεύει στο τέλος. Η Αγγελική κι ο Βασίλης δίνουν από ένα αναμνηστικό δωράκι σε κάθε παιδί. Η προϊσταμένη τους κάνει αντίδωρο ένα κάδρο που έχουν φτιάξει τα παιδιά του σχολείου της κλινικής. Τους ευχαριστούμε από καρδιάς και μας αποχαιρετούν.

Είναι μεγάλη η αποστολή να γιατρεύεις το άρρωστο σώμα ενός παιδιού. Είναι όμως καλό νομίζω παράλληλα να μην ξεχνάμε να ζεστάνουμε την ψυχή του και την καρδιά των αγαπημένων του.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Πηγή: Νίκος Καραντάγλης, Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Ads